Зараз пелетны цэх працуе кругласутачна. За суткі тут можа выдавацца да 48 тон гатовых пелет дыяметрам 6 і 8 міліметраў.

Як адзначыў у адным з інтэрв’ю дырэктар Бярэзінскага лясгаса Сяргей Чэмка, самае галоўнае – выкарыстоўваецца пілавінне, якое датычыцца чацвёртага класа адходаў, і якое было вельмі цяжка кудысьці ўтылізаваць. Зараз жа пілавінне разам са шчапой перапрацоўваецца, прадпрыемства атрымлівае прадукцыю, якая, калі браць перыяд да ўвядзення антыбеларускіх санкцый, наогул з’яўлялася стапрацэнтным экспартам для краіны. Паліўныя пелеты выкарыстоўваюцца ў кацельных Белэнерга, ЖКГ, пачало іх купляць і насельніцтва раёна.

Дарэчы, насельніцтву пелеты прапаноўваюцца па фіксаваным кошце. Адна тона абыдзецца ў 50 рублёў. На ацяпляльны сезон патрабуецца прыкладна 3,6 тоны, што будзе каштаваць 180 рублёў. Пры набыцці і ўсталяванні адпаведных катлоў ацяпленння 40 працэнтаў кошту кампенсуецца дзяржавай.

Як патлумачылі ў Бярэзінскім лясгасе, выгады выкарыстоўваць паліўныя пелеты замест прывычных цепланосьбітаў у арганізацыях, прапрыемствах, установах, прыватных гаспадарках, і праўда, вельмі шмат. Па-першае, гэта істотная эканомія бюджэту, не трэба кожны сезон наймаць машыністаў (качагараў кацельнай), якім трэба плаціць заробак. Не трэба купляць дровы, а затым рэзаць іх, калоць, складваць, ствараць лішняе смецце. Па-другое, цеплааддача пелет нашмат вышэй. Па-трэцяе, экалагічны складнік вельмі істотны, бо пасля згарання паліўных гранул пактычна не застаецца адходаў, няма забру-джвання навакольнага асяроддзя і выкідаў у атмасферу.

Прадукцыя пелетнай вытворчасці адпавядае прэміум-класу, у яе ўсяго 0,6 працэнта попелу ад усёй спаленай масы паліва, чаго не бывае ад спальвання дроў, шчапы або брыкету. Усё, што патрабуецца прыватнаму карыстальніку або юрыдычнай асобе - гэта пераабсталяваць ацяпляльны кацёл, паставіць гарэлку і сістэму аўтападачы або набыць новы кацёл, прыстасаваны для выкарыстанне пелет – і карыстайся, калі ласка.

Дарэчы, у самім Бярэзінскім лясгасе на ацяпленне пелетамі ўжо даўно перайшлі. Гэта дазволіла пазбавіцца ад цепластрат і дало магчымасць сэканоміць на адным катле. І зараз адным катлом тут ацяпляюцца сушыльны комплекс па перапрацоўцы шышак, аўтамабільныя боксы, рамонтна-механічныя майстэрні. Загружаецца ў бункер 750 кілаграмаў паліўных гранул і іх хапае на цэлы ты-дзень. Яшчэ адзін кацёл ацяпляе поўнасцю бытавы корпус разам са сталовай.

Тэхналагічны працэс вы-творчасці нескладаны: адразу пастаўляюцца пілавінне і шчапа, якія здрабняюцца на мелкую фракцыю, якая потым ідзе ў сушыльны барабан на прасушку, затым праз цыклоны на другую драбілку, дзе змяльчаецца на больш мелкую. Пасля накіроўваецца ў бункер-накапляльнік сухой сыравіны, адкуль прамой дарогай – на прэс. Пасля чаго гатовыя гранулы праходзяць працэс ахала-джэння і затым – у накапляльны бункер. Цыкл займае прыкладна 1 гадзіну.

Карацей, вытворчасць пелет – справа карысная для ўсіх, як і іх выкарыстанне. І ў Бярэзінскім лясгасе пелеты робяць па-сапраўднаму якасна, дарэчы, як і ўсю астатнюю прадукцыю.

Бярэзiнская Панарама

Его деревянные медведи украшают многие лесничества, а также дошкольный центр развития ребёнка «Родничок» (там работает воспитателем его жена Людмила Леонидовна), его скульптуры стоят на границе районов: Березинского, Червенского и Белыничского, его деревянный викинг уехал к другу в Минск, разлетелись по знакомым его деревянные сказочные совы…

В Березинский лесхоз Игорь Семашкевич пришёл по зову сердца. И по зову сердца связал свою жизнь с этим оригинальным видом искусства – резьбой по дереву.

Родом Игорь Алексеевич из деревни Высокая Гора. Он вырос в простой семье, родители Анна Павловна и Алексей Павлович работали животноводами.

– С ними с детства ходил в лес, - говорит Игорь Алексеевич, - и коров в лес тогда гоняли. Да, было такое. Время бежит быстро, даже не верится, что в Березинском лесхозе работаю уже более 25 лет, правда, с небольшим перерывом.

– Дерево – материал, который широко используется с давних времён для самых различных целей, – говорит Игорь Алексеевич. – Его применяют и для строительства, и для создания инструментов, даже украшений, и многого другого. Я уже и не представляю свою жизнь без дерева. Для меня это и работа, и хобби для души. Резьбе по дереву и созданию деревянных скульптур учился сам. И с годами желание творить не пропадает. Нужно только время и хорошие инструменты, насадки.

А увидев кусок дерева, мастер сразу воображает, что из него можно сделать. У Игоря Семашкевича нет никаких чертежей или набросков будущей фигуры. Эскиз он держит в голове, виртуозно орудуя пилой и убирая все ненужное. Кроме пилы в ход идёт и топор, и болгарка. Когда примерные контуры скульптуры начинают вырисовываться, приходит черёд другого инструмента – стамески. С её помощью вытачиваются детали, скульптура обретает законченный вид. Потом следует пропитка, покраска, покрытие лаком. Маленькие фигуры мастер может сделать за день, а над большими приходится поработать подольше.

Мастерской у Игоря Семашкевича пока нет. Работает он в деревне, в родительском доме. Здесь у него получается творить из дерева настоящие чудеса, не только скульптуры, но и мебель – удивительные лавочки с орлами и дельфинами, деревянные кресла.

– Я просто очень люблю то, чем занимаюсь. А еще стараюсь не останавливаться на достигнутом, – говорит Игорь Алексеевич. – Но мало вырезать из дерева фигуру или скамейку, нужно их еще дважды пропитать специальным составом, чтобы они не портились от дождей и ветров. После этого изделия из дерева будут стоять долгие годы.

Но, конечно, всё начинается с выбора древесины. Самый мягкий и податливый материал – липа (из неё раньше делали посуду), а самое твёрдое дерево – дуб. Из лиственницы раньше делали рамы для окон. Словом, для любой древесины есть своё предназначение. Идеи для своих работ мастер, который сделал себя сам, черпает повсюду. Говорит, что мир и природа велики, надо только остановиться и увидеть.

Березинская Панорама